Trip 2: Butterfly Park - Jatiluih - Bratanmeer
Met ons taxibusje rijden we via veel klein straatjes (de hoofdweg is veel te
druk, geen doorkomen aan) met behoorlijke bobbels en kuilen naar het
vlinderpark. Het is nog vroeg in de ochtend en dus lekker rustig bij de
vlinders. De kinderen vinden het schitterend en staan te pronken met de
supergrote vlinders op hun T-shirt. Het is mooi om te zien hoe een cocon er in
werkelijkheid uitziet.
Volgende stop is de Pura Luhur Batuhan tempel. Het wordt een hele korte stop,
want kinderen mogen het tempelcomplex niet in. Dat is dus even een tegenvaller.
Gelukkig wordt dit goed gemaakt door de tocht naar Jatiluih (betekent: waarlijk
schitterend). Hier zie je de landschappen en vergezichten zoals je ze in alle
toeristenboekjes tegenkomt. Al eeuwenlang worden hier de hellingen bewerkt. Het
resultaat zijn schitterende rijstvelden die zich vaak over honderden meters
langs steile hellingen op elkaar stapelen. We stoppen in Pacung voor de lunch en
genieten van een heerlijke Balinees buffet met uitzicht over de mooie
rijstvelden.
We vervolgen onze weg naar het Bratanmeer (voor de Balinezen het
heilige bergmeer) met de Pura Ulun Danu tempel. De tempel ligt gedeeltelijk in
het Bratanmeer en ziet er schilderachtig uit. Hier wordt Dewi Danu vereerd, de
godin van meren en rivieren. Bij het meer is een klein speeltuintje. Voor de
kinderen de gelegenheid om weer eens lekker te schommelen. Laatste stop wordt de
markt. Het is leuk om te kijken naar het opgestapeld fruit en de grote keuze aan
specerijen
Tussen de trips door is het genieten bij het hotel. Lekker zonnen, af en toe
een massage, 's middags tea-time met gratis echte kroketten en 's avonds lekker
eten al dan niet opgeluisterd met mooi Balinees zang en dans. Alhoewel het weer
mooi is valt er af en toe een verfrissend regenbuitje. Soms valt ''s avonds de
stroom uit en zien we weer eens echte duisternis: helemaal niks dus. Als het dan
langer gaat duren dan een uur dan wordt je wel een beetje zenuwachtig. Het
beginnend gezoem van de airco geeft uiteindelijk wat geruststelling.
De volgende dag zijn we getuigen van het Bali Ceremony feest. Alle inwoners
zijn helemaal uitgedost, prachtig om te zien. Zelfs de kleinste kinderen hebben
hun feestkleding aan. De jongetjes lopen al met een sarong en mogen vanaf het
moment dat ze hun eerste tand hebben de tempel in. De meisjes hebben kanten
hemdjes aan en zijn echte dametjes. Tijdens het winkelen worden we aan alle
kanten aangesproken over onze kinderen. We kregen zelfs de vraag om de schoenen
van onze kleinste op het eind van onze vakantie in te ruilen voor een paar
nieuwe schoenen, zodat ze die schoenen als een kadootje aan een familielid kon
geven. Het onderhandelen over prijzen leer je gelukkig snel genoeg: altijd
afdingen naar minimaal de helft van de vraagprijs. De Balinezen zijn heus niet
dom en hebben waarschijnlijk de dag van hun leven als toeristen meteen de
vraagprijs betalen. Soms is het wel vervelend dat je aan de kraampjes niet
gewoon even rustig kunt kijken zonder lastig gevallen te worden. De avond
sluiten we af in stijl. We eten kreeft aan het strand. De kinderen vermaken zich
prima met het zand.
|