Reisverslag Takayama

Vroeg op, taxi in naar station Kyoto. De sneltrein "Hida View 25" brengt ons in bijna 4 uur rechtstreeks naar Takayama. Lekker relaxt dus op weg naar de Japans Alpen.

In Takayama hebben we ons hotel, Minsuku Kuwataniya, snel gevonden. Het ligt slechts op 6 minuten lopen van het JR Station en tegenover de Kokubunji Tempel. We krijge een ruime kamer in een verouderde minshuku. De vrouw des' huizes is allervriendelijkst. Ze begint met het schoonmaken van de wieltjes van onze koffers, bang dat haar tatami matten beschadigd raken. Takayama blijkt een heerlijk stadje te zijn. De temperatuur is hier in de Japanse Alpen gelukkig iets lager (zo tegen de 30 graden) dan in Kyoto. Binnen 10 minuutjes zijn we in het oude gedeelte van de stad (san machi), smalle straatjes met schitterende oud huizen. Als er een bruine cedarbol boven de deur hangt, herken je de sake brouwerijen. Natuurlijk gaan we proeven. De andere huizen bevatten grotendeels leuke winkeltjes, waar bij je meteen een goede blik hebt op de bouw en het oude interieur.

Voor de lunch nemen we een lekkere ramensoep met de echte hida beef, maar ook ieder een heerlijke sushi van hida beef. Heerlijk! Ook rauw vlees kan dus verrukkelijk zijn.

's avonds eten we bij "Suzuki" en natuurlijk nemen we de overheerlijke hida beef die we zelf mogen BBA op een klein potje.

Zaterdag

Vandaag staat ons een echt Japans ontbijt te wachten in onze minshuku. Gezeten aan een lage tafel krijgen we nastuurlijk miso soep (van sojabonen), rijst en thee, maar ook de plaatselijke specialiteit: hifi miso: een prutje van sojabonen met groentje gelegen op een magnoliablad dat vervolgens wordt opgewarmd boven een xxxxxx. Het smaakt verrassend lekker. Daarnaast nog bakjes met een beetje sla, stukje gepekelde zalm, stukje omelet en nog een paar japansae groentjes.

Na het onbijt gaan we onze huurauto ophalen. Via Google streetmap hadden we al gezocht naar het verhuurbedrijf. Ter plaatse bleek het gewoon bij het Eneos tankstation te zijn. In zijn beste Engels probeert de pompbediende ons uitleg te geven, het telefonisch controleren van onze crreditcard duurt nog het langst. We krijgen precies de gereserveerde auto, een Nissan Note, en met Engelstalige navigatiesysteem! (tenminste de routebeschrijving is in het Engels, bestemmingen zoek je op telefoonnummer, de rest is gewoon Japans, we kunnen ons er prima me redden). Het links rijden went ook snel. Nadat je 3 keer de ruitenwisser hebt aangezet ipv de richtingaanwijzer weet je wel beter.

We bezoeken eerst nog de 2 dagmarkten. Ze vallen ons allebei een beetje tegen. Het aanbod is niet erg groot, maar je ziet wel dat het gaat om aanbod van boerinnen uit de omliggende dorpen. Op diverse plekken kun je de exotisch uitziende gerechten proeven. Wat ons nog het meest bijblijft is het oude vrouwtje van in de 80 dat zo maar 35.000yenn ( ruim 30 euro) neerlegt voor 1 meloen!!. Die dure meloenen komen we later nog vaker tegen.

Na de markt stappen we in onze auto op weg naar Shirakawa. Aangezien we geen Japans kunnen, zoeken we het telefoonnummer op van de plaatselijke VVV. Ons navigatiesysteem geeft een aantal hits in het Japans, we kiezen de bovenste. De berekende route blijkt wel erg lang, we kierzen dan maar hit 2. Die komt meer in de buurt, maar nog steeds is de route 2x zo lang als we via Google Maps hadden berekend. Opeens zie we het: we krijgen de toeristische route voorgeschoteld, even op alternatieve route klikken en hopla, daar is de snelste route naar Shirakawa. Er staat nog netjes bij dat ons dat 1200 yenn aan tol gaat kosten. Voordat we Takayama uit zijn hebben al 4 tunnels gehad. Terwijl wij ons verheugen op een tochtje door de mooie Japans Alpen komen we toch bedrdogen uit. Zodra we tolweg op rijden rijden we een tunnel in. 10 tunnels verder (de laatse bijna 11 km lang) komen we aan bij Shirakawa. Ongelooflijk wat een weg ze hier gebouwd hebben. Het hele stuk tolweg is feitelijk een lange tunnel.

Al snel zien we de beroemde shango xxxx Boerderijen opduiken

Uitleg

Nadat we terug zijn in Takayama, rusten we lekker uit. ,'s avond gaan we echt sushi eten. We zitten aan een lange bar en wijzen aan wat we lekker vinden. Dus niet de verse inktvis die pal voor ons ligt, maar lekkere zalm, tonijn en komkommersushi.

Alvorens we Takayama verlaten, bezoeken we nog het xxx huis (er ligt er nog eentje naast, op basis van hetgeen we gelezen hebben kiezen we deze. Helaas zijn we niet zo onder de indruk, zeker omdat we gisteren al mooie sakebrouwerijen van binnen hebben gezien. Volgende stop is het museum waar 4(5) van de praalwagens staan opgesteld. Er zijn er maar 12, en 2 keer per jaar worden andere wagens hier tentoongesteld. Met name door de film die ze tonen krijg je een beeld van het matsoeri festival dat hier 2 keer per jaar plaatsvindt en waar de praalwagens een hoofdrol in spelen. Na een heerlijke brunch pakken we onze auto en rijden de bergen in naar shinhotaka. Het stukje tolweg blijkt uiteindelijk gratis te zijn. Onze navigatiesysteem brengt ons soepel naar onze eindbestemming. Gelukkig hadden we gelezen dat je op het eind meteen na de tunnel links moets een klein weggetje op. Maar dan ook echt meteen in de eerste 2,3 meter na de tunnel!

Eerste blik van Yarimikan is zo van waar zijn we nu terecht gekomen.

We zijn te vroeg om te mogen inchecken, het is nog geen 3 uur! Dat is balen, we doden de tijd met wat lezen, de kinderen hebben de rivier al ontdekt. Zodra we ingechecked zijn, de kamer met uitzicht over de rivier ziet en ruikt er een beetje jaren 60 uit, duiken we de buitenbaden in. Nu pas ontdekken we waarom dit een bijzondere plek in. Er zijn diverse prive baden, we proberen ze allemaal uit. In 1 bad is zelfs een zithoek, schommel en glijbaan aangbracht! Al ga je niet echt lekker van een glijbaan af als het water 65 graden is.

's avonds moeten we ons bij de receptie melden voor ons avondmaaltijd. We worden naar een privekamertje gebracht waar ons een exotische kaibetu maaltijd staat te wachten

Uitleg

Net als wij denken dat we klaar zijn, komen ze nog speciale rijstsoep koken, overigens heel lekker, brengen nog tempura en ter afsluiting een heerlijk bolletje tomatenijs!!!!

Een mooie ervaring.

Na het uitgebroede diner gisteravond zijn we natuurlijk benieuwd naar het ontbijt. In het zelfde kamertje staat wederom een aantal exotische gerechten klaar, incl de riviervis. We eten op wat we lekker vinden, onze honger is in ieder geval voorlopig gistild.

Na het onbijt checken we uit en rijden richting Kamigotchi. Het is erg druk op de weg, met name in tegenovergestelde richting. De wegen zijn smal dus echt relaxt rijden is er niet bij.

Als we uit de bergen zijn, in de bebouwde kom, hebben we prijs. Bij een splitsing komt er een plotseling versmalling van de weg, afgedwongen door betonnen liggers. Dat vinden onze banden niet leuk. Een behoorlijke klap volgt en vervolgens zien we onze sierdoppen over de weg rollen. Snel stoppen en de schade opnemen. De sierdoppen zijn onbeschadigd, maar 1 van de velgen is behoorlijk gedeukt. Alhoewel de band nog niet plat is lijkt het ons niet verstandig om hiermee verder te rijden. Als we om ons heen kijken zien we een garage. We rijden er voorzichtig heen, wijzen op onze velg en vragen om hulp. Een uurtje later kunnen we onze weg weer vervolgen, met een nieuwe velg, die binnen een half uurtje met een speciale koerierdienst werd bezorgt. Dit geeft maar weer aan hoe gastvrij en behulpzaam de japanners zijn.