deTraveller - Reisverslag Belize


			Vanuit Flores in Guatemala zijn we inmiddels beland op het eiland uit de "bounty-reclame". Of te wel midden in het paradijs: blauwe, kraakheldere zee, palmbomen vol met kokosnoten, hangmatten en reggaesfeertje. Gisteren zij we heel vroeg vertrokken voor ons laatste busreis door Guatemala richting de grens met Belize. Onderweg zagen we nog een laatste glimp van het echte guatemalteekse leven op het platteland. Nog even genieten van de typerende huthes en de "tumulos", de verkeersdrempels.

	De grens met Belize ziet er niks zeggend uit. Voor 5 quetzals hoeven we aan de kant van Guatemala onze bagage niet uit de bus te halen. Aangekomen aan de andere kant van de grens merken we al iets van de cultuurshok die ons te wachten staat. Veel zwarte rastamannen met een leuk jamaicaans accent en veel grote oude amerikaanse auto's, voornamelijk Ford's. Voor het eerst sinds lange tijd maken we weer kennis met het fenomeen asfalt. Terwijl het typerende beliziaanse landschap (plat, veel houten huisjes op palen bewoond door creolen) aan ons voorbij trekt kunnen we nog net een dutje doen voordat we Belize City bereiken. In Belize City schijnt iedereen in een feeststemming te zijn. Niet geheel toevallig wellicht blijkt in Belize het drugsgebruik een groot probleem te zijn. "Chocolat", de eigenaar van de boot die ons naar Caye Caulker moet brengen, staat ons al op te wachten. Zwemvesten aan, voeten binnenboord en we kunnen gaan. Het speedbootje brengt ons binnen een uur na het paradijs. Gelukkig is er voldoende plaats bij Ignacio en kunnen we met zijn allen bij hem in het hotel. Nou ja hotel, zeg maar hutjes. Mijn hutje bevindt zich op zo'n 20 meter van het water. Het uitzicht is schitterend.
	Na een kleine verkenning over het eiland (dat toch wel erg klein blijkt te zijn) nemen we een verlate lunch: de eerste kennismaking met kreeft voor mij en het smaakt heerlijk. Ze schijnen trouwens niet echt veel meer dan vis, rijst en bonen te hebben. De prijzen zijn weer even wennen. Belize is niet echt goedkoop. Na het eten ga ik me bezig houden iets belangrijks op een tropisch eiland: de hangmat uittesten. Slapen gaat goed, er is echter 1 klein probleempje. Zodra het begint te waaien, is de kans groot dat een kokosnoot bovenop je valt. En volgens mij is de kans op overleven dan niet echt groot. Maar ja, risico's moet je durven te nemen. De kokosnoten liggen hier trouwens allemaal op een grote stapel. Je kunt ze zo afnemen, even splijten (nou ja even..), de noot eruit halen: gaatje erin, melk opdrinken, opensnijden en happen maar. Over bounty-paradise gesproken!
	Voordat je het in de gaten hebt, valt de duisternis in. Met een klein groepje gaan we nog even wat drinken. Er blijkt echter niet echt veel te doen te zijn op het eiland en dat terwijl het vrijdagavond is. Het blijft trouwens wel lachen om de rastamannen (waar zijn de vrouwen) te zien en te horen.

Reisverslag Belize

Reisgids Belize