|
Na bijna twee weken
Syrië zijn we weer terug
in Amman, de hoofdstad van het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië. In 1946 wordt
TransJordanië een onafhankelijke monarchie, nadat het 26 jaar onder Brits
mandaat gestaan heeft. Ondanks haar bijzondere ligging in het Midden Oosten,
grenzend aan Israël, Syrië, Saoedi Arabië, Irak en aan de West Bank (Palestijns
Territorium) een veilig en mooi land om te reizen.
We besluiten dat we vanavond ons zelf wel een beetje mogen
verwennen. Eerst bezoeken we de Pizza Hut en vervolgens zoeken we een bioscoop
en kijken naar een sterk gecensoreerde versie van Body Of Evidence. Als we de
dag erna wakker worden, wacht ons een verrassing: het sneeuwt! Dat is wel
ongeveer het laatste wat we tijdens deze reis hadden verwacht. s ochtends is het
een tijd wachten op onze chauffeur en gids. Vandaag gaan we een aantal
woestijnpaleizen bezoeken. Achtereenvolgens zullen we een bezoek brengen aan:
Na alle waarschijnlijk is dit fort omstreeks 300 gebouwd door de Romeinen. Zijn
huidige vorm is omstreeks 1237 tot stand gekomen. Het fort is met name bekend
geworden als woestijnhoofdkwartier van Lawrence of Arabia. In de winter
van 1917 vestigde hij zich hier tijdens zijn strijd tegen het Ottomaanse rijk.
De toegang tot het fort bestaat uit een massief graniete deur. Met een beetje
geluk tref je hier de "huismeester" aan. Zijn vader was een van de officieren
die gediend heeft onder Lawrence of Arabia. Als bewijs kun je een aantal oude
fotos van Lawrence bezichtigen.
Dit kleine paleis is omstreeks 711 door kalief Walid I
gebouwd en diende als luxueus badhuis. Amra wordt beschouwd als het best
bewaarde en meeste charmante van alle woestijnkastelen. Het kasteel heeft
prachtige fresco's van badende dames, vechtende heren, dieren en planten.
een voormalig Romeins fort uit circa
111-114, dat in 709 door de Omajjaden volledig is gesloopt en omgebouwd tot
kasteel, moskee en badhuis.
De tocht wordt afgesloten met een bezoek
aan de dode zee. De dode zee is het laagste punt op aarde: 404 meter onder de
zeespiegel. Het zoutgehalte in de dode zee bedraagt circa 33% en is erg hoog.
Dit zorgt ervoor dat je blijft drijven op het water. Alhoewel het erg koud is
besluiten we toch te gaan drijven in de Dode Zee. Aangezien het vandaag
gesneeuwd en geregend ligt er een kleine laag vers water (met lager zoutgehalte)
op het water. Dit geeft een bijzondere ervaring. Eerst zak je een stuk weg,
vervolgens voel je dat je blijft drijven.
De terugtocht naar ons hotel Asia in Amman doen we onder
wintercondities: sneeuw langs de weg, sneeuw uit de lucht. Een zeldzaamheid hier
in Jordanie: nog nooit viel zo vroeg, zo veel sneeuw.
Onze laatste dagtocht vanuit Amman brengt
ons naar
Jerash. Wat moet dit een schitterende stad geweest zijn. We zien tempels,
kerken, baden, amfi-theaters en geplaveide wegen. Onze laaste uren in Amman
brengen we door met winkelen.
Kings Highway (Mount Nebo, Madaba en Kerak)
Vandaag geen regen of sneeuw, een mooie dag dus voor de boeg. Onze eerste stop
brengt ons naar de berg Nebo. Vanaf de top kun je het beloofde
land (Israel) zien liggen en met een beetje geluk zie de zon weerkaatsen op de
gouden koepel van Jeruzalem.
In Madaba bezoeken we de schitterende mozaieken in de kerk. Voor het
eerst is het dringen om dit beroemde kunstwerk, een mozaieke landkaart van
Jeruzalem, te zien.
In Kerak bezoeken we de beroemde kruisvaardersburcht uit 1132. De
ondergrondse delen van de burcht zijn nog goed intact. De kruisvaarders werden
hier overigens na 55 jaar door Saladin in de pan gehakt!
Helaas blijken we niet verder te kunnen over de Kings Highway: er is teveel
sneeuw gevallen. Onze tocht door de woestijn is er niet minder om: tijdens de
plaspauzes kunnen we sneeuwballen gooien. De woestijn is overigens niet helemaal
leef. We zien windmolens en olijfboomgaarden, maar ook grote geirrigeerde velden
en natuurlijk veel geiten en schapen.
Na een prachtige zonsondergang komen we in hotel Al Anbat in Petra aan. Koud
en verkleumd moeten we helaas wachten op een warme douche: er is nog even geen
water beschikbaar. We genieten van een uitgebreid buffet en kijken 's avonds
naar een rafellige Indiana Jones video, met shots die opgenomen zijn in Petra.
Tenslotte komt de tankwagen met water en kunnen we toch nog fris gewassen het
bed in.
Petra
Vandaag wordt een geweldige dag: het is droog, zonnig en zelfs warm. Om half
zeven (!) vertrekken we vanaf ons hotel en bereiken als eersten de grote kloof
the Siq. De Siq is overweldigend, kleuren, vormen, massa zo groot en wij zo
klein. Als we er langzaam aan gewend raken splijt de rots open en staan we voor
de rose rode schatkamer, alsof er een gordijn open gaat. Wat je hier ziet is
onbeschrijflijk mooi en nauwelijks te bevatten. Na een korte pauze beginnen we
aan de klim richting Monastery. Het uizicht is spectaculair. Moe geworden van al
het klimmen bekijken we een stuk vanaf vanaf een kameel. De kameeldrijver is een
nog een jonge knul die ons even later meeneemt naar de rest van zijn familie. In
een rots uitgehouwen woning staat theewater op en zien we zijn broertjes en
zusjes. Wat geweldig dat we hier te gast mogen zijn!.
De tijd vliegt voorbij en voor we het weten moeten we terug naar het hotel.
Een prachtige dag die afgesloten wordt met een video avond van Lawrence of
Arabia.
Wadi Rum
Vanmorgen vertrekken we weer vroeg. Het is mooie weer, strak blauw, maar wel
koud. Om kwart over negen komen we aan in Wadi Rum, waar we een bezoek bregen
aan een bedouienentent. Vervolgens maken we een jeeptocht door de woestijn. Dit
is erg indrukwekkend, zeker als je je hierbij het decor van Lawrence of Arabia
voor ogen houdt. 's middags vertrekken we naar Aqaba, voor een paar
laatste dagen rust. Aqaba
's Morgens vertrekken we met een klein aantal optimisten naar een ander hotel
voor vervoer naar het Diving Centre om te gaan snorkelen. Het busje kwam langs,
waarna een rondrit begon langs de grote hotels in Aqaba. Nergens een snorkelaar
te bedenken: we begonnen al te twijfelen. Onderweg bij de haven zien we steeds
hogere golven. Bij het Diving Centre bleek dan ook dat snorkelen vandaag niet
mogelijk was. Dus maar weer terug met het busje. Onderweg passeren we colonne
auto's uit Saoedi Arabie met een daklading hoger dan de auto zelf.
Terug in Aqaba gaan we naar het strand en zien in de verte Eilat liggen.
Met de waterfiets proberen we Eilat van dichtbij te bekijken, maar we worden
vriendelijk verzocht om rechtsomkeer te maken. Tenslotte ga ik mijn talent voor
waterskieen proberen te ontdekken. Het lijkt zo makkelijk vanaf de kant. Met
armen die 2 keer zo lang geworden zijn, sluiten we het de bijzondere rondreis
door Syrie en Jordanie af.
Lees meer over deze reis :
Syrië |