|
|
Dag 1: Aankomst
Om 16.05 Toronto tijd landen we. De naam Toronto betekent
"ontmoetingsplaats". Toronto staat bekend als een van de grootste
multiculturele samenlevingen ter wereld. De CN-tower hebben we al kunnen zien.
Grensformaliteiten vallen best mee (standaardvragen als wat doen we in Canada,
waar gaan we naartoe). Na even zoeken vertrekt onze
gereserveerde bus vlak voor
onze neus. Dat wordt dus een half uurtje wachten. Maar de volgende buschauffeur
is zo vriendelijk dat hij ons voor het hotel afzet (eigenlijk moesten we een
flink stuk lopen met alle bagage, dus die man verdient de eerste fooi !).
Op de kamer van ons hotel Holiday Inn (voorheen Days Inn), zijn we eigenlijk te
moe om nog op pad te gaan voor eten, maar we dwingen onszelf toch even naar
buiten te gaan. Omkomen van de honger kan je hier niet, overal zijn eettenten.
Maar het wordt de Mc Donalds. De eerste regendruppels komen eraan, gelukkig zijn
we maar 1 blok verwijderd van ons hotel. Wel handig, zo’n straatsysteem, geen
bochten, alles recht op recht, dus alleen even onthouden hoeveel blokken je
welke kant oploopt. Het is vandaag de nationale feestdag van Canada (1 juli),
maar we zijn zo moe dat we niets meer meekrijgen van het vuurwerk. Het uitzicht
op de stad is ’s nachts schitterend, moeten we morgenavond een foto van maken.
Dag 2: Toronto ontdekken
Door het tijdsverschil zijn we vroeg uit de veren. De stad ligt er om 9 u ’s
ochtends nog uitgestorven bij. Oude gebouwen wisselen zich af met moderne
wolkenkrabbers; de ene wat mooier dan de andere. De Municipal Building, het oude
stadhuis, ligt er erg statig en indrukwekkend bij, midden tussen alle moderne
gebouwen.
Bij de CN Tower is het nog rustig (een paar
toeristenbussen daargelaten, die we snel ontwijken). Na een enerverende tocht
omhoog ( lift met glazen wanden, zodat je van het uitzicht kan genieten, maar
daarbij ook kids die naar de voorbijsuisende muren kijken ipv het uitzicht)
kunnen we van het schitterende uitzicht genieten. Het dak van het honkbalveld (Skydome)
beneden ons wordt net opengeschoven, de treinen zijn net speelgoedtreintjes,
zwembaden tellen is ook leuk en de bouwputten zijn net grote zandbakken. Het
hoogst toegankelijke punt (met onze kaartjes) is 447 m. Bijzonder is dat je op
deze hoogte op een glasplaat kan staan, waardoor je recht naar beneden kan
kijken. Lachen gegarandeerd, een groot deel van het publiek waagt zich er gewoon
niet aan, de anderen zijn “stoer” en gaan er met behoorlijk wat stunten opstaan,
vast ervan overtuigd dat het toch wel eens mis zou kunnen gaan. Wil je hogerop
in de toren, dan kan dit, mits je een reservering maakt voor het restaurant.
Verder kan je daar nog een film zien en een racespel spelen. Terug beneden staat
er een enorme lange rij toeristen in de brandende hitte te wachten om naar
binnen te kunnen. Dus erg raadzaam om hier zo vroeg mogelijk naar toe te gaan!
Via de haven bij het
Harbourfrontcentre
kuieren we van schaduwplek naar schaduwplek en genieten van een verrukkelijk ijs
met Belgische chocolade!. De planning was om met de veerboot over te steken naar
de Toronto Islands en daar lekker te
gaan wandelen en lunchen. Alleen …. Iedere inwoner van Toronto had blijkbaar
hetzelfde idee. Een enorme mensenmassa werd in de veerboot gepropt. Hoezo
veiligheidsvoorschriften ? Ons niet gezien ! Wij zijn lekker langs de waterkant
gaan genieten van het uitzicht en de uitpuilende boot die even later vertrok.
De St Lawrence Market (overdekte markthallen) waar we wat willen gaan eten is
dicht, want het is zondag. Na nog wat verder rondkuieren vinden we een gezellig
terrasje waar we genieten van een wat late lunch. Aan de overkant van de straat
ligt de Christmasshop, moeten we even snuffelen. Maar het is hiervoor toch echt
te warm, bovendien is alles zo breekbaar dat we gezien de reis die we voor de
boeg hebben, toch niets kunnen meenemen.
De Hockey Hall of Fame is voor de
kids een echte aanrader. De tentoongestelde uitrustingen en bekers zeggen ons
niet zoveel, maar je mag zelf op een ijshockeybaan staan en proberen punten te
scoren of je kan keeper spelen (dit laatste hebben we maar niet gedaan, want de
pucks kwamen wel erg hard uit de muur geschoten, en dat zonder beschermende
kleding en geen ervaring lijkt ons niet zo handig. Je kan zelf commentator
spelen van een hockeywedstrijd, waarna je dit filmpje met je commentaar kan
doormailen naar de thuisblijvers. En voor de kids in plaats van een voetbaltafel
een ijshockeytafel ! Helemaal te gek !!
Via PATH (het grootste
ondergronds winkelcentrum ter wereld, met 27 kilometer winkels!) lopen we naar
Eaton Centre
(grootste overdekte winkelcentrum). De inwoners die niet met de boot mee gingen,
lopen hier allemaal rond. Gigantisch druk, dus niet echt leuk. Ondanks de hitte
kan je nog beter buiten rondwandelen, daar is het tenminste lekker rustig.
In de buurt van ons hotel gaan we naar een Vietnamees restaurant. Dit bevalt zo
goed dat we beslissen de volgende avond hier ook te komen.
|
|
het oude stadhuis van Toronto
het dak van skydome gaat open
447 meter hoog op een glasplaats
drukte bij de ferry
hoek Berczy park
Eaton Centre |
|
