Reisverslag Argentinië

• resistencia
• salta
• cafayette
• san lorenzo
• foz do Iguacu

Algemene Informatie

• algemene informatie argentinie

• verzamelde links argentinie

Hotels

• Kijk hier voor voordelige hotels in Buenos Aires
• Hotels in Argentinië

De eerste echte kennismaking met Argentinië is het plaatsje Resistencia. Na een tocht van zes uur zijn we hier aangekomen vanuit Asuncion. Alhoewel het weer niet meezit (het regent) genieten we van een bijzondere lekkernij, ijs. Argentijns ijs schijnt het lekkerste te zijn van geheel Zuid Amerika. De reden hiervoor is wellicht de grote populatie Italiaanse immigranten. Veel tijd hebben we niet in Resistencia. De nachtbus zal ons in 15 uur in westelijke richting, door de Chaco, naar Salta brengen.

Salta is een heerlijke koloniale stad aan de voet van het Andes gebergte. Hier zullen we een aantal dagen verblijven om de stad zelf en de omgeving te verkennen. De plaza, het centrale plein, is gezellig en telt vele cafeetjes.Opvallend zijn de kerken, met name vanwege hun kleuren. ´s Avonds paradeert de lokale jeugd in haar zondagse kleding rond het plein. We treffen het. Het is de avond van de kwalificatiewedstrijd voor de WK. Argentinië speelt tegen Australië om uit te maken wie naar het WK mag. De Argentijnen verliezen helaas. Alhoewel de avond voor Gordon, mijn reisgenoot uit Nieuw Zeeland, niet meer stuk kan, besluiten we om vroeg terug te gaan naar het hotel. Aussies zijn even niet geliefd hier. De volgende dag bekijken we Salta vanuit een ander perspectief. We nemen de kabelbaan en hebben een mooi uitzicht over de omgeving. De rest van de dag gebruiken we om uit te rusten. 

Cafayette

Vandaag een echt toeristich uitstapje. Om 8 uur vertrokken  we nl. met een busje op leeftijd zijnde franse dames richting Cafayette voor een bezoek aan enkele wijnhuizen. De chauffeur had er ook echt zin in. Als u nu links kijkt, dan...., als u nu rechts kijkt, dan..... Desalniettemin is het landschap waar we doorheen rijden schitterend. Het land wordt droger en droger en dan verschijnen de canyons, met hun schitterende door water en wind gevormde figuren. In een toeristenbus betekent dit dus om de vijf minuten stoppen om een foto te maken. De grote cactussen in het dorre landschap zijn erg indrukwekkend. Alle bomen en planten hebben grote stekels (die flink pijn kunnen doen).

\

Na de lunch gaan we op weg naar de wijnfabriek even buiten Cafayette. Een korte rondleiding (hoe wordt wijn gemaakt) en een beetje proeven, niet veel bijzonders dus. Het is wel aardig om te zien hoe tien dames de halsetiketten op de flessen plakken. Daarna is het weer terug de bus in voor een tocht van 4 uur naar Salta.

Het echte Argentinië ontdek je natuurlijk te paard. We rijden vanuit Salta naar San Lorenzo, het Beverly Hills van Salta. De huizen, voornamelijk zomerhuizen van rijke argentijnen, zijn schitterend en beschikken bijna allemaal over een groot zwembad. Alvorens we de zwitserse paardenhoudster ontmoeten, lunchen we in een chique, pas gerestaureerd kasteeltje. Terwijl het lekker warm is, zien we op straat allemaal natte plekken. Deze worden veroorzaakt door wat ze hier de regenbomen noemen. Bomen die het teveel aan vocht dat ze opnemen via hun bladeren als een soort regen laten vallen.

Om half drie ontmoeten we Sybille, die ons de paarden verhuurd en ons in vier uur tijd het gauchos gevoel gaat geven. Sybille is met haar vriend zes jaar geleden geëmigreerd vanuit Basel. Ze is de drukte en de werk is alles mentaliteit van Europa ontvlucht en leeft nu in het rustige Argentinië. Bij het kiezen van de paarden, schreeuw ik het hardst, zodat ik het rustigste paard kan uitkiezen. Helaas kan ik niet om mijn noodlot heen. Hercules is het jongste van de paarden en heeft zo zijn eigen wil (wat dat betreft passen we wel bij elkaar). Altijd voorop lopen en als het maar even kan galloperen. Sybille merkt dat ik al vrij goed kan paardrijen, misschien omdat ik er nog niet vanaf ben gevallen. 

Na twee uurtjes begin ik een beetje grip te krijgen op Hercules. Het snel galopperen is heerlijk, alleen blijft er de angst om er vanaf te vallen. Op de terugweg denk ik even dat ik mijn rug breek. Hercules begint als een gek te galopperen, terwijl ik niet goed in mijn zadel zit. Tot overmaat van ramp valt mijn fotocamera uit de tas. Wonder boven wonder krijg ik Hercules nu wel stop en kunnen we draaien om de camera te redden. Het afstappen gaat ook prima en de camera wordt gered. Van de pijn in mijn rug en de spierpijn heb ik nog enkele dagen plezier. Het paardrijden was echter geweldig. De dag wordt afgesloten met het eten van argentijnse biefstuk. De stukken zijn zo groot dat ze nog niet eens op het bord passen. Het is verrukkelijk. Een nadeel, het zal lang duren, voordat ik weer eens zo´n lekkere biefstuk zal eten!

De volgende dag vertrekken we vroeg, half zeven, op weg naar de grens met Bolivia op 3400 meter hoogte. Het landschap wordt steeds onherbergzamer en lijkt een beetje op een woestijnlandschap. Opvallend zijn de grote cactussen overal. Hoe hoger we komen, des te kaler het wordt. De bergen bestaan uit stenen bijelkaar gehouden door kleine planten. Rond vijf uur bereiken we de grens met Bolivia. Al lopend, via een van de vriendelijkste grensovergangen die ik ooit ben tegengekomen, komen we aan in Bolivia. Tot zover Argentinië. Lees verder in Bolivia.

Reisgids Argentinië