

De naam Takayama betekent Hoge Bergen. Het stadje ligt prachtig gelegen tussen de bergen van de Japanse Alpen en ademt nog immer de sfeer uit van het Japan aan het begin van deze eeuw. Je kunt hier eindeloos dwalen door de vele smalle straatjes met traditionele houten huizen waar sake brouwerijen, misosoepfabriekjes, theehuizen en noodle restaurantjes gevestigd zijn. Je kunt in de fabriekjes bijna altijd een kijkje nemen. De markt in Takayama moet je beslist bezoeken. De boeren uit de omgeving komen hier naar toe om hun soms vreemdsoortige groentes, paddestoelen en andere lokale specialiteiten aan de man te brengen. Het Hida Folk Village net buiten Takayama is eveneens een bezoek waard.






Vandaag staat ons een echt Japans ontbijt te wachten in onze minshuku. Gezeten aan een
lage tafel krijgen we nastuurlijk miso soep (van sojabonen), rijst en thee,
maar ook de plaatselijke specialiteit: hifi miso: een prutje van sojabonen
met groentje gelegen op een magnoliablad dat vervolgens wordt opgewarmd
boven een kleine stenen bbq-pot. Het smaakt verrassend lekker. Daarnaast nog bakjes met een
beetje sla, stukje gepekelde zalm, stukje omelet en nog een paar japanse
groentjes.
Na het onbijt gaan we onze huurauto ophalen. Via Google streetmap hadden
we al gezocht naar het verhuurbedrijf. Ter plaatse bleek het gewoon bij het
Eneos tankstation te zijn. In zijn beste Engels probeert de pompbediende ons
uitleg te geven, het telefonisch controleren van onze creditcard duurt nog
het langst. We krijgen precies de gereserveerde auto, een Nissan Note, en
met Engelstalige navigatiesysteem! (tenminste de routebeschrijving is in het
Engels, bestemmingen zoek je op telefoonnummer, de rest is gewoon Japans, we
kunnen ons er prima mee redden). Het links rijden went ook snel. Nadat je 3
keer de ruitenwisser hebt aangezet ipv de richtingaanwijzer weet je wel
beter.
We bezoeken eerst nog de 2 dagmarkten. Ze vallen ons allebei een beetje
tegen. Het aanbod is niet erg groot, maar je ziet wel dat het gaat om aanbod
van boerinnen uit de omliggende dorpen. Op diverse plekken kun je de
exotisch uitziende gerechten proeven. Wat ons nog het meest bijblijft is
het oude vrouwtje van in de 80 dat zo maar 35.000yenn (ruim 30 euro) neerlegt
voor 1 meloen!! Die dure meloenen komen we later nog vaker tegen.
Na de markt stappen we in onze auto op weg naar
Shirakawa. Aangezien we
geen Japans kunnen, zoeken we het telefoonnummer op van de plaatselijke VVV.
Ons navigatiesysteem geeft een aantal hits in het Japans, we kiezen de
bovenste. De berekende route blijkt wel erg lang, we kiezen dan maar hit 2.
Die komt meer in de buurt, maar nog steeds is de route 2x zo lang als we via
Google Maps hadden berekend. Opeens zie we het: we krijgen de toeristische
route voorgeschoteld, even op alternatieve route klikken en hopla, daar is
de snelste route naar Shirakawa. Er staat nog netjes bij dat ons dat 1200
yenn aan tol gaat kosten. Voordat we Takayama uit zijn, hebben we al 4 tunnels
gehad. Terwijl wij ons verheugen op een tochtje door de mooie Japans Alpen
komen we toch bedrogen uit. Zodra we de tolweg op rijden, rijden we een tunnel
in. 10 tunnels verder (de laatse bijna 11 km lang) komen we aan bij
Shirakawa. Ongelooflijk wat een weg ze hier gebouwd hebben. Het hele stuk
tolweg is feitelijk een lange tunnel.
Al snel zien we de beroemde boerderijen in Gassho stijl opduiken.
Nadat we terug zijn in Takayama, rusten we lekker uit. ,'s avond gaan we echt sushi eten. We zitten aan een lange bar en wijzen aan wat we lekker vinden. Dus niet de verse inktvis die pal voor ons ligt, maar lekkere zalm, tonijn en komkommersushi.
Alvorens we Takayama verlaten, bezoeken we nog het xxx huis (er ligt er
nog eentje naast, op basis van hetgeen we gelezen hebben kiezen we deze).
Helaas zijn we niet zo onder de indruk, zeker omdat we gisteren al mooie
sakebrouwerijen van binnen hebben gezien. Volgende stop is het museum waar
4(5) van de praalwagens staan opgesteld. Er zijn er maar 12 en 2 keer per
jaar worden andere wagens hier tentoongesteld. Met name door de film die ze
tonen, krijg je een beeld van het matsoeri festival dat hier 2 keer per jaar
plaatsvindt en waar de praalwagens een hoofdrol in spelen. Na een
heerlijke brunch pakken we onze auto en rijden de bergen in naar Shinhotaka.
Het stukje tolweg blijkt uiteindelijk gratis te zijn. Onze navigatiesysteem
brengt ons soepel naar onze eindbestemming. Gelukkig hadden we gelezen dat
je op het eind meteen na de tunnel links moets een klein weggetje op. Maar
dan ook echt meteen in de eerste 2 meter na de tunnel!
Eerste blik van Yarimikan is zo van "waar zijn we nu terecht gekomen".
We zijn te vroeg om te mogen inchecken, het is nog geen 3 uur! Dat is
balen, we doden de tijd met wat lezen, de kinderen hebben de rivier al
ontdekt. Zodra we ingechecked zijn, een kamer met uitzicht over de rivier,
het ziet en ruikt er een beetje jaren 60 uit, duiken we de buitenbaden in. Nu pas
ontdekken we waarom dit een bijzondere plek in. Er zijn diverse prive baden,
we proberen ze allemaal uit. In 1 bad is zelfs een zithoek, schommel en
glijbaan aangbracht! Al ga je niet echt lekker van een glijbaan af als het
water 65 graden is. 's avonds moeten we ons bij de receptie melden voor ons avondmaaltijd. We
worden naar een privekamertje gebracht waar ons een klassieke
Japanse kaiseku
maaltijd staat te wachten. Kaiseku is de klassieke manier van koken
in Japan. Een maaltijd bestaat uit heel veel kleine gerechtjes,
waarbij de producten uit de omgeving van het restaurant komen. Deze
maaltijden zijn vaak erg duur.
Net als wij denken dat we klaar zijn, komen ze nog speciale rijstsoep koken,
overigens heel lekker, brengen nog tempura en ter afsluiting een heerlijk
bolletje tomatenijs!!!! Een mooie ervaring.
Na het uitgebreide diner gisteravond zijn we natuurlijk benieuwd naar het
ontbijt. In het zelfde kamertje staat wederom een aantal exotische gerechten
klaar, incl de riviervis. We eten op wat we lekker vinden, onze honger is in
ieder geval voorlopig gestild.



Je Japan reisgids niet gevonden? Bol.com beschikt over een grote collectie.
Kijk hier voor meer reisgidsen >